Składanie papierów:
1) Przyzwyczaj się do polskiej biurokracji.
2) Dziekanat nie jest już taki straszny.
3) Sumiennie przelicz punkty. Mimo że próg wynosił śmieszne 15 punktów polecam wpisanie przedmiotów z największą ilością procentów dla danego przelicznika. A nóż załapiesz się na stypendium zamawiane.
4) Podanie o akademik składa się w tym samym terminie co świadectwa i inne pierdoły
5) Podanie o stypendium socjalne średnio do 20 października – to w brew pozorom mało czasu gdyż będzie potrzebne sporo papierków. Uczelnia je kocha i będzie sumiennie wymagać.
6) Nikt nic Ci nie powie dopóki sam nie spytasz.
7) Załóż imienne konto w banku jeżeli jeszcze go nie masz.
8) Miej przy sobie książeczkę wojskową nawet jeżeli nie jest potrzebna.

Akademik Elektron
1) Książeczka wojskowa – miej ją nawet jeżeli mówią że nie jest potrzebna
2) Karta mieszkańca – przydaje się dlatego nie zgub i po odebraniu sprawdź czy nie ma błędów (imię i nazwisko powinno się zgadzać z OBU stron)
3) Portierki są miłe. Są też tylko ludźmi – nie daj się znienawidzić po pierwszym tygodniu.
4) Kierowniczka ma swoje humorki. Jest jednak człowiekiem u władzy i trzeba to jakoś przetrzymać, niemniej potrafi dużo zrozumieć jeżeli mówi się do niej jak do człowieka.
5) Jesteś studentem pierwszego roku – przygotuj budżet ok 50 zł (średnio składka do 7 zł po dobrej imprezie) na poczet przyszłych zniszczeń. Karą jest odpinanie internetu – INDYWIDUALNIE. Nie przeskoczysz chyba że znajdzie się winowajca pokrywający całość szkód.
6) Torrenty są oficjalnie zabronione. Jeżeli potrzebujesz opracowań naukowych spytaj kogoś ze starszego roku o hub dc++
7) Zaczynasz od 4 piętra. Nie licz na ciszę. Nie licz na zrozumienie. Przynajmniej dopóki nie poznasz swoich współlokatorów.
8) Masz w pokoju lodówkę? Broń jej jak oka w głowie. Nie żartuję. Przynajmniej pierwszy miesiąc.
9) Pierwszego miesiąca możesz nie pamiętać. Staraj się nie wymiotować do zlewu – szybko się zapychają.
10) Lidl jest pod nosem – można płacić kartą. Biedronka kilka chwil dalej – nie można. Tuż obok znajduje się także stacja benzynowa i bankomat euronet. Jak na razie wiem o dwóch pizzeriach przyjeżdżających z terminalami do akademików. Są zniżki dla studentów.
11) Im więcej drzwi zniszczycie tym więcej przyjdzie wam płacić. Donosicielstwo jest wysoce niewskazane. Nie asymilujące się jednostki nie potrafiące się zachować eliminuje dobór naturalny, sesja i większość mieszkańców. Ciężko wywalczyć wyjazd za sprawowanie z akademika niemniej w krytycznych sprawach powinno być możliwe.
12) Do dyspozycji na piętrze są: prysznice x4, toalety x4 – Obecnie wybrakowane może Tobie się poszczęści, kuchnia (8 palników, piekarnik, blat, 2 zlewy, kosz) – na większe spędy osób idealne., pokój cichej nauki – dla desperatów, mało używany najczęściej w sesji., pralnia.
13) Palisz – spytaj starszych o jakość czujki w Twoim pokoju. Unikniesz sprintu na portiernię. Nie muszę chyba pisać że czujkę włączają tylko spalone tosty? Przyznawanie się do palenia to jak strzał w stopę – niby wszyscy wiedzą ale portierki nie lubią tego słuchać.

Wikt i opierunek
1) Wybywasz z pod skrzydeł rodziców. – nie panikuj.
2) Dostępne są dwie stołówki studenckie – pierwszego miesiąca pobytu polecam kupić karnet (omijasz główną kolejkę wiec jest większa szansa że załapiesz się na jedzenie pomiędzy zajęciami. Potem do ogarnięcia.
3) Jedzenie można ugotować – nie bój się, nie jest to łatwe ale nikt nie wymaga od Ciebie gotowania wykwintnych dań. Wychodzi to dużo taniej niż stołówka.
4) Wałówka domowa – nie przesadzaj z ilością, niektórzy rodzice są nadopiekuńczy a z przesady rodzi się pleśń. Pleśń śmierdzi a to już wysoce nie wskazane.
5) Wszystko da się odgrzać w tosterze – SERIO.

Kontakty międzyludzkie.
1) Mieszkasz z kimś – to oczywiste i ostateczne. 4 piętro wiąże się najczęściej z 2 dodatkowymi ludźmi w pokoju o metrażu na jakim wcześniej rozwalałeś się sam.
2) Klucz zostawiacie na portierni przy całkowitym opuszczeniu pokoju i odbieracie po powrocie – oficjalnie nie można kluczy dorabiać.
3) W moim przypadku panowała zasada – pierwszy odbierający pokój ma prawo wybrać łoże i biurko. Trzeci już nie ma wyboru jednak można się dogadać.
4) Pokoje widmo. O ile do większości osób zdążysz się przyzwyczaić, pokoje widmo to przechowalnia zaocznych, tymczasowych i erasmusowych studentów albo i nie. Generują się losowo. Najczęściej w pokojach bez lodówek.
5) Miło jest spytać czy współlokatorzy palą i uzgodnić czy śmierdzicie sobie w pokoju czy nie.

Braki w opisach są spore. Jeżeli są jakieś niedomówienia czy chcecie zapytać o coś innego kontakt przez komentarze lub media dostępne w ramce z prawej. Jeżeli będzie ich więcej przewiduję kolejne wpisy.

Okresowo pojawia się problem zielonych artefaktów widocznych podczas oglądania filmów we Flash lub czarny ekran po próbie odtworzeniu go w trybie pełnoekranowym. Polski internet raczej milczy o artefaktach to jest szansa że ktoś znajdzie odpowiedź po tagach.
Rozwiązanie jest tymczasowe ale łatwe i działa.
Klikamy prawym na okno flasha >> ustawienia >> pierwsza zakładka >> Wyłącz przyspieszenie sprzętowe.
Problemem najprawdopodobniej okazują się sterowniki do karty graficznej lub nieporozumienie tychże z Flash Playerem.
Po aktualizacjach obu do najnowszej wersji polecam sprawdzić ponownie konfigurację z włączonym przyspieszeniem.

Znalazłem tytuł gry której poszukiwałem od dość dawna: „Jądro ciemności”. Nie no bez jaj. Polonistka teraz uśmiecha się przez sen, no chyba że pracuje czy coś. Ma ktoś do niej numer? Muszę dorwać tą grę gdzieś po kosztach na allegro.

Z jedynych dobrych nowin to to że zdałem sesję. Pierwsza ale nie ostatnia mam nadzieję. Będę miał do sprzedania sprawozdania z informy 2 sem. Skrupulatnie pisane.
No i oczywiście chodzę na kurs tańca ale jeżeli dowiadujesz się o tym z bloga to pewnie wuj cię to obchodzi.
Jeżeli o konsole chodzi to powiększyła się moja czeladka o SMS2. I tak info na stronę nie podam bo Odynowi znowu padły rajdy. Wróci to naskrobię.

„Correlations insanus populo medio inspectante.” Ktoś wie czy to porawnie semantycznie i gramatycznie? Z ciekawości badam.

Na koniec wierszyk. Trochę pochromolony jak to teksty od Chakiera:
Wiosna pejzaż nam upiększa
Prędkość łącza coraz większa
Winne już kiełkuje pnącze
Podziel łącze!

Więc już teraz weź się włącz
W akcję tę - podziału łącz!
Żeby wszyscy już wiedzieli:
podział łączy - chociaż dzieli.

Po sesji czeka trochę pracy a na razie wracam do fizyki.

Jeżeli ktoś z was korzystał z serwisu i dostał kartkę z prośbą o wypełnienie ankiety to adres tam zawarty jest zły. Trzeba się udać do http://sonyenquete.deskservices.nl/index.php?lang=pl&land=pl aby to zrobić.

Druga historia będzie tragiczniejsza acz z happy endem.
Laptop HP z serii dv6. Jeżeli ktoś posiada to typ usterki zna pewnie z autopsji. (błogosławieni ci, którzy jej nie znają albowiem nie ujrzą oni bram serwisu)
Niestety za późno się dowiedziałem o fakcie przegrzewania się tych modeli i ich późniejszych fiksacji. Na wykopie można znaleźć całe paszkwile, disy a nawet epitafia na cześć napraw gwarancyjnych tejże firmy a nawet tegoż modelu. Cóż powiem że różowo nie jest ale w Szkocji chyba jakoś tak łatwiej z serwisantami gadać.
Oddałem na gwarancję okazując rachunek. Zabrali tylko lapka i ładowarkę a gorąco mnie ciekawi jak to jest w Polsce. Po jakimś czasie oddali go w stanie wskazującym na dłubanie w środku (naprawili zapadnięty klawisz touchpada, który jakimś cudem udało mi się zepsuć). W raporcie była lakoniczna informacja o wymianie plastików i wiatraka. Po zabraniu do domu i próbie postawieniu systemu (z płytek recovery, które zrobiłem zaraz po zakupie) problemy były nadal. Strzelał BSODami, a w kubuntu po kilkunastu minutach pracy mroził się ekran i nie reagował na polecenia. Czyli jazda do serwisu. Tym razem podjudzony jeszcze przez rodzinę przestałem być miły i zacząłem się z nimi delikatnie sprzeczać. Aż w końcu złamałem ich. Jeden z serwisantów najwyraźniej mając dość mojego angielskiego pobiegł na dział biznesowy i przyprowadził mi kolejnego serwisanta tym razem dzierżącego także zaszczytny tytuł osoby decyzyjnej. On już bez żadnych ceregieli obiecał mi nowy komputer (za stary zwrot 100% kwoty zakupu czyli rok używania a sprzęt nie stracił) jednak…
No właśnie kolejne jednak. Komputer zwracany do serwisu MUSI być z oryginalną kpiną (przepraszam kopią) systemu operacyjnego jakim była vista. Co z tego że akurat udało mi się zainstalować resztkami sił Kubuntu. Cóż z tego że płyty recovery usunęły mi partycję z Windowsem.
I trzeba było zaginać po płyty recovery do domu. Wróciłem i okazało się że przywracanie zajmie im kolejne godziny. Cóż, trudno myślę sobie w duchu i pytam po czyjej stronie leży wina w sprawie monopolu Microsoftu na laptopy? Z tego co powiedział mi ten przemiły gość to obecnie każda firma składająca laptopy ma w swoich EULA zapis o utracie gwarancji i nie jest to wina sklepu.
W końcu nie udało się. Nie uratowali laptopa (a ja mówiłem im to chyba ze sto razy) i zdecydowali dać mi inny. Po krótkiej kalkulacji za dopłatą 20 funtów stałem się właścicielem potwora, o którym pewnie jeszcze napiszę. HP G72-110SA to 17,3 calowy dryblas więc z pewnością stara torba jest do wymiany.
Napisy końcowe:
Serwis gwarancyjny (obsługa paragonu i/lub wstępna ekspertyza) HP DV6 mogliście oglądać przy udziale Tech Guys czyli specjalistycznej jednostki PC Worda.
Fajni panowie. Jeden z nich mówił po Polsku . Co prawda maksimum jego możliwości było „fajna dupa” jednak byłem i tak pod sporym wrażeniem.
Nie zrażeni moim angielskim tłumaczyli wszystko jak krowie na granicy. I za to ich chwalę.

Cytując Wikipedię:

Wartości zawierające używany znak separatora (przecinek, średnik, znak tabulacji lub znaki końca linii) muszą być ujęte w cudzysłowy.

Czegóż więcej trzeba? I to jak widzę zostało spartolone.
Nie podaję nazwy bo w helpie autor że tak powiem nie życzył sobie kontaktu z użytkownikiem. A tym bardziej krytyki. Nie będzie sensu zatem truć mu dupy takimi przyziemnymi kwestiami.
Nasuwa się jednak pytanie – trzymać się standardów czy nie?
Wg mnie zasada jest prosta. Trzymaj specyfikację wejścia i wyjścia. To, co w środku Twojej maszynerii to twoje pomysły i koduj jak Ci wygodnie. Chyba że pracujesz w grupie, która narzuca pewnie rozwiązania. Na niekorzyść grupy są wtedy wszystkie twoje pomysły „Ad Hoc”. Jak widzisz odpowiedzi nie ma pozostawiam to Twojemu wyborowi.

Nawiasem mówiąc tak żeby się sprawdzić skrobię dla siebie małą aplikację właśnie do konwersji CSV do HTML. Jeżeli zadziała tak jak tego chcę na pewno się nią podzielę.

Na razie kilka słów wstępniaka.
Pracę publikuję jako darmowy paradygmat i musisz liczyć się z tym że skorzystać może z tego każdy.
To, że te dokumenty przeszły pozytywnie selekcję egzaminacyjną w roku 2010 nie oznacza wcale że w latach następnych ten system się nie zmieni.
Dokument podzielony jest na 4 strony:
1) Bibliografia składana z wyprzedzeniem.
2) Plan ramowy składany komisji przed rozpoczęciem egzaminu
3) Karta z cytatami – dodatek ujęty w bibliografii składany komisji przed rozpoczęciem egzaminu.
4) Strony pomocne w przygotowaniu pracy – Tylko do wiadomości abiturienta.

Samej treści prezentacji nie zamieszczam gdyż po prostu nigdy nie powstała na piśmie.

Wybierz temat, który naprawdę Cię interesuje. Lubisz Tolkiena – Proszę bardzo. Fanka zmierzchu – Czemu nie
Wiele szkół (acz nie wszystkie) wychodzą z propozycją do uczniów aby sami przedstawili tematy, które miałby wejść do puli tematów maturalnych. Gorąco zachęcam do składania takich propozycji.

Pracę zamieszczam w formacie rtf i txt gdyż będą one chyba najwygodniejsze również dla osób nie posiadających pakietu MS Office. Całkowicie otwarty format znów godzi w osoby mające licencję więc to postawię jako kompromis.

prezentacja_maturalna.rtf
prezentacja_maturalna.txt

This work by Kamilloi is licensed under a Creative Commons Uznanie autorstwa-Użycie niekomercyjne-Na tych samych warunkach 3.0 Unported License

Od niedawna zacząłem swoje boje z projektem pl.spoj (co daje dość odległe miejsce w rankingu ogólnym ;] zostaje krajowy)

Niestety problem Wikipedii powoduje że opóźniam robotę strasznie.

Ciekawe rzeczy kryje w sobie sieć. Przez przypadek odkryłem że bash nie ukrywa zbyt dobrze wyników.
Nowością jest dla mnie też http://www.ideone.com/ – kompilator, debugger online. Sprytna bestyja
Od dawniejszego niedawna rozpocząłem swoje szkolenie w zakresie przedstawiciela handlowego + prawko kat. Be
Od dziś rozjeżdżam więc uważać
Od najdawniejszego niedawna zmagam się z egzaminami dojrzałości.
Co ciekawe mimo nazwy nie wymagają ode mnie umiejętności wypełniania PITów czy innych papierów.

Do niedawna liczba blogów / kanałów rss była relatywnie mała i spokojnie trzymałem ją w folderze z zakładkami. Coś mi się jednak widzi, że będę musiał uzbroić się w dobry czytnik RSS.

Szperałem też po LEXie (http://lex.pl) i znalazłem ciekawe zapisy. Chyba najwyższy czas zaistnieć w sieci jako osoba z jasnym stosunkiem do prawa . Czyli koniec słodkiej beztroski.

Dodekafonia – która do tej pory kojarzyła mi się tylko w zestawieniu z muzyką syntetyczną (vide Mrożek lub Lem nie pamiętam) – objawiła się płytą strachów. Niestety nie miałem na uszach dostatecznie długo, ale nie wiem czy sobie pozwolę na krążek. Pewnie znowu zacznę się szwendać po Jamendo (muszę znaleźć coś do losowania kapel).

I wiele, wiele więcej jednak nie chciało mi się zapisywać, nie mogłem lub po prostu złapałem lenia.

Ad rem.
Jak cudo wygląda każdy widzi. (prezentacje na stronie http://www.worddrive.pl/ są dość wierne oryginałowi.)

Zawartość pudełka
Dokładniej rzecz ujmując pudełek gdyż było ich aż 3. Bezpiecznie i fachowo.
Gdy już dogrzebałem się do tego ostatniego ujrzałem futerał z tworzywa sztucznego. Wyglądem i kształtem plasował się między futerałem na okulary a pokrowcem na pióro. W środku oczywiście czekało na mnie urządzonko.
Głębiej pod warstwą wyprofilowanej tekturki znalazłem kabel do komputera w nieznanej mi dotąd konfiguracji USB do micro jack (Użytkownicy Ejpla będą wiedzieć o co chodzi). Oprócz kabla były tam jeszcze słuchawki o jakości, która mówiła „Sprawdź mnie i zamień na kamień – będzie poprawa”. No cóż słuchawki nie grają tu kluczowej roli ale mogli dać coś bardziej przyjaznego (lub chociaż gąbki). Dalej ukryte były dwie baterie (o ile pamiętam były alkaliczne i rozreklamowanej marki), dwie płyty CD (o których potem) i dwie instrukcje obsługi: „rozruchowa” i ta właściwa. Ach! Zapomniałbym o „transparentnym coś” o którym też potem.
To chyba wszystko przez co brnąłem. Czym prędzej zająłem się jednak tłumaczem(urządzenie) samym w sobie.

Urządzenie.
Składało się toto bardzo szybko i intuicyjnie. Klapka – baterie – klapa – osłonka skanera – przycisk on. Tłumacz(urządzenie) był od razu gotowy do pracy. Bez instalowania go na komputerze, bez wkładania mu słowników. Ot działał. Nawigowanie po menu jest dość łatwe choć przez to że każda aplikacja to osobny moduł może się na początku mylić. Niemniej jednak wszystkie opisy są po polsku (te które sprawdzałem) i w jasny sposób dawały do zrozumienia o swoim przeznaczeniu. Niestety nie każde ustawienie dane mi było zmienić więc trochę oszukana ta recenzja natomiast to co miałem okazję sprawdzać działało.

Skaner
Skanuje się po linijce od strony prawej do lewej lub na odwrót. Kilka chwil na opanowanie uchwytu i nie będzie problemu z odczytaniem zeskanowanego słowa. Nieodczytane znaki zastępowane są tyldą. W książkach narzekać będzie można na zbyt krótkie marginesy wewnętrzne jednak i to zostaje tylko kwestią wprawy. Do samego mechanizmu OCR nie mam na razie żadnych zastrzeżeń – oczywiście robi błędy ale i tak szybciej mogę zeskanować dwa razy tę samą linijkę niż przepisać ją na komputerze. Jedyne czego mi brakowało to skanowanie polskich znaków. Tę funkcjonalność prawdopodobnie można dograć z CD jednak nie miałem czasu na aż taką zabawę. (Oczywiście wyświetlanie polskich znaków w menu jak i w aplikacji tłumacza[aplikacja] jest i ma się dobrze)

Tłumacz(aplikacja)
Meritum sprawy. Działa. Ma dość sporo do powiedzenia (każde zeskanowane zdanie można sobie powiedzieć przez wbudowany głośnik (baaardzo cicho) lub przez słuchawki. Nawet te dołączone sprawdzają się w roli jednak są niewygodne a zmiana na własne może być utrudniona (zwężone gniazdo). Małe głośniczki zewnętrzne pokazały klasę i można było posłuchać syntetycznego głosu o jakości porównywalnej do Microsoftowego Sama.

Sam sposób dokonywania tłumaczenia jest do opanowania. Translacja odbywa się słowo po słowie (inaczej niż w przypadku translatora Google który jednak dysponuje większą pamięcią operacyjną ;] ) Zasób jest niezły choć na ocenę jeszcze czas a jak mniemam pojawi się tutaj w wakacje.

Karta opticard
Nie testowana aneks będzie w wakacje

Połączenie z komputerem
Czytać instrukcję, czytać instrukcję i jeszcze raz RTFM. Kabel ma wbudowany (po stronie złącza USB) swoją elektronikę i jest wykrywany jako urządzenie. Przed podpięciem należy więc zainstalować sterowniki.
Program do obsługi wydawać się może ciut archaiczny (bo toto nie ma grafiki ani nawet jakiegoś kolorowego splasha) jednak działa bardzo szybko i spełnia swoje podstawowe założenia. Z poziomu komputera można doinstalować wszelakie moduły jak na przykład skanowanie obrazków bezpośrednio do komputera (nie sprawdzałem nie wypowiem się).
Można też co jest ciekawym rozwiązaniem skanować bezpośrednio do dokumentu tekstowego. Wszystko miłe i przyjemne.

Instrukcja obsługi
Umiarkowanie obszerna, rzeczowa i wyjaśnia przeznaczenie „transparentnego coś”.

„Transparentne coś”
To nic innego jak ośla łączka potencjalnego tłumacza(osoby). Specjalna podstawka ze sztucznego tworzywa uczy nas poprawnej pozycji trzymania tłumacza(urządzenia)

Podsumowanie / zastosowanie / cena do jakości
Osobiście nie zakupiłbym takiego bajeru gdyż jest mi totalnie nie przeznaczony. Nie jest to także sprzęt na kieszeń młodocianego „gadżeciarza”. Jednak osoby, które potrzebują natychmiastowego tłumaczenia w podróży lub już na stałe przeprowadziły się na wyspy i będą używać go na co dzień powinny być usatysfakcjonowane.
Produkt z zastosowaniem raczej do pism urzędowych gdyż nie wyobrażam sobie innych sytuacji.